# ဆပ္ကပ္ #

# ဆပ္ ကပ္ #
ကၽြန္ ေတာ္    လူပ်ိဳ ေပါက္    အရြက္ ေလာက္ က    ျဖစ္သည္။    အ ေဖ ႏွင့္ ကၽြန္ ေတာ္
ဆပ္ကပ္ ပြဲ အတြက္   လက္မွတ္    တန္းစီ ေနၾကသည္။    အ ေတာ္ ၾကာ    ေစာင့္ ဆိုင္းၿပီးသည္႔
ေနာက္ တြင္    လက္မွတ္ ေပါက္ ႏွင့္    ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကားမွာ မိသားစု တစ္ခုသာ    က်န္ ေလ သည္။


သည္မိသားစုကို ၾကည္႔ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သ ေဘာ က် ေန မိ သည္။ က ေလး ခ်ည္း ၈ ေယာက္ ပါ သည္။
တစ္ ေယာက္မွ် ၁၂ ႏွစ္ ျပည္႔ ေသး ပံု မ ရ ။ သူတို႔ အသြင္ အျပင္ ေတြ ၾကည္႔ရံု ျဖင့္ ပင္ ေငြ ေၾကး ျပည္႔ျပည္႔ စံု စံု
ထဲက မဟုတ္ ေၾကာင္း သိ ႏိုင္သည္။ အ၀တ္ အစား ေတြက အဖိုးတန္ ထဲက မဟုတ္ ။ သို႔ ေသာ္
သပ္ သပ္ ရပ္ ရပ္ ရွိသည္။ က ေလး ေတြ က အမူ အရာ ယဥ္ ေက်း သည္။ မိဘ မ်ား ေနာက္ မွာ ႏွစ္ ေယာက္ တစ္ တြဲ
လက္ ခ်င္း ခ်ိတ္ ၿပီး တန္း စီ ေန ၾက သည္။ သုိ႔ ေသာ္ ႏႈတ္ က မႈ ည ဘက္တြင္ သူတို႔ ၾကည္႔ ရမည္႔ ဆပ္ကပ္ လူျပက္မ်ား
ဆင္ လိမၼာ မ်ား ႏွင့္ အျခား ျပကြက္မ်ား အ ေၾကာင္း ကို အားတတ္ သေရာ ေျပာဆို ေနၾကသည္။ သူတို႔ ေလး ေတြ ခ ျမာ
ဆပ္ ကပ္ ပြဲ တစ္ ခါ မွ   ၾကည္႔ ဖူး ၾက ဟန္ မ တူ ။ သည္ ည က ေတာ႔ သူ တို႔ ဘ ၀ မွာ တ ကယ္႔ အ မွတ္ တ ရ ည ျဖစ္ ေတာ႔ မည္႔ ပံု မ်ိဳး ။

အ ေဖ ႏွင့္ အ ေမ က  အုပ္ စု ထိပ္ မွာ ၀မ္း ေျမာက္ ဂုဏ္ ယူ သည္႔    အသြင္ အျပင္ မ်ားျဖင့္    ရပ္ ေန ၾက သည္။ က ေလး ေတြ ၏ မိ ခင္ က ခင္ ပြန္း သည္ ၏ လက္ ကို ကိုင္ လွ်က္ သူ႔ မ်က္ ႏွာ ကို
ရႊမ္း ရႊမ္း စား စား ၾကည္႔ ေန ပံု မွာ " ေမ႔ ခ်စ္ သူ လူ စြမ္း ေကာင္း ႀကီး " ဟု ႏႈတ္ ခြန္း ဆက္ ေန ဘိ သည္႔ အ လား  အထင္ ႀကီး မႈ ၊ ေလး စား မႈ လကၡ ဏာ ေတြ အ ျပည္႔ ပါ သည္။
ခင္ ပြန္း သည္ က လည္း " အား ကိုး စမ္း ပါ အခ်စ္ ရယ္ " ဟု ခြန္း တုန္႔ ျပန္ ေန သည္႔ ႏွယ္ ဂုဏ္ ယူ ေသာ အ ၿပံဳး ႏွင့္ ခ်စ္ ၾကည္ ႏူး စြာ ၾကည္႔ သည္။

သည္ အခိုက္ လက္ မွတ္ ေရာင္း ခ် ေသာ အ မ်ိဳး သ မီး က အ ေဖ လုပ္ သူ အား    လက္ မွတ္ ဘယ္ ႏွစ္ ေစာင္ ယူ မလဲ လွမ္း ေမး သည္။

" ကၽြန္ ေတာ္ က ေလး လက္မွတ္ ၈ ေစာင္ နဲ႔ လူႀကီးလက္မွတ္ ၂ ေစာင္ လိုခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါမွ ကၽြန္ ေတာ္ တို႔ မိသားစု တစ္စုလံုး လာလို႔ရမွာ "
သူက တတ္တတ္ၾကြၾကြပင္ ေျဖ သည္။

အမ်ိဳး သမီး က လက္မွတ္ခ ႏႈန္းထားမ်ား လွမ္း ေျပာ သည္။


ဇနီးသည္က သူ႔ ခင္ပြန္း လက္ကို လႊတ္ခ် လိုက္ၿပီး ေခါင္းလည္း ငုံ႔သြားသည္။ အမ်ိဳးသား၏ ႏႈတ္ခမ္း ေတြ တဆက္ဆက္ တုန္လာသည္။
သူ ေရွ႕ သို႔ အ နည္း ငယ္ တိုး ကာ " ဘယ္ ေလာက္ လဲ ဗ်ာ " ဟူ ၍ ေမး သည္။

လက္ မွတ္ ေရာင္း ေသာ အ မ်ိဳးသမီးက ေစ်း ႏႈန္း ေတြ ထပ္ ေျပာ သည္။

အေဖ လုပ္သူမွာ ပိုက္ဆံ အလံု အ ေလာက္ မပါ။

သုိ႔ ေသာ္ သည္ အခ်ိန္ က်မွ သူ ေနာက္ လည္႔ ကာ က ေလး ေတြ ကို အ ေဖ႔ မွာ ပိုက္ ဆံ အလံု အ ေလာက္ မ ပါလို႔ သည္ည ဆပ္ ကပ္ ၾကည္႔ ႏိုင္ မွာ မ ဟုတ္ ဘူး ဟု
သူ ဘယ္ လို ေျပာ ထြတ္ ႏိုင္ ပါ မည္ နည္း ။

ျဖစ္ပ်က္ပံု အလံုးစံုကို ျမင္ကာ ကၽြန္ ေတာ္႔ အ ေဖ      အက်ၤ ီ အိပ္ ထဲ လက္ႏႈိက္ သည္။
ေဒၚလာ ၂၀ တန္ တစ္ ရြက္ ထုတ္လာၿပီး ေနာက္ ေျမ ႀကီး ေပၚ အ သာ ပစ္ ခ် သည္။

( ကၽြန္ ေတာ္ တုိ႔ လည္း ခ်မ္း သာ သူ မ်ား မ ဟုတ္ ေၾကာင္း ၾကား ျဖတ္ ေျပာ လို သည္။ )

ထို႔ ေနာက္ အ ေဖ ပဲ သည္ ပိုက္ ဆံ ကို ျပန္ ေကာက္ ကာ က ေလး မ်ား ဖ ခင္ ပ ခံုး ကို သြား ပုတ္ ၿပီး ေျပာ သည္။
" ဒီ မွာ ခင္ ဗ်ာ ၊ ေစာ ေစာ က ခင္ဗ်ား အိပ္ ထဲက ထြတ္ က် သြား တယ္ "

အ ေဖ ဘာ လုပ္ သည္ ဆို တာ ထို ပုဂၢိဳလ္ ေကာင္း စြာ နား လည္ လိုက္ ပါ သည္။
ဘယ္ သူ႔ ဆိီ မွာ မွ သူ လက္ ျဖန္႔ ေတာင္း ခံ ခဲ႔ သည္ ေတာ႔ ဟုတ္ ။ သုိ႔ ေသာ္ သည္ လို
အ သည္း အသန္ အ ေရး တႀကီး အ ခ်ိန္ ၊ ဖ ခင္ တစ္ ေယာက္ အ ေန ျဖင့္ အ ရွက္ ႀကီး ရွက္ ရ မည္႔ အ ျဖစ္ မ်ိဳး ႀကံဳ ရ အံ႔ ဆဲဆဲ  အခ်ိန္ တြင္
မ ေမွ်ာ္ လင့္ ဘဲ ေပၚ ေပါက္ လာ သည္႔ အ ကူ အ ညီ အ တြက္ သူ တကယ္ ပဲ ေက်း ဇူး တင္ သြား ခဲ႔ သည္။ အ ေဖ႔ မ်က္ လံုး အစံု ကို သူ စူး စိုက္ ၍
ၾကည္႔ သည္။ ေဒၚ လာ ၂၀ တန္ ကိုင္ ထား ေသာ အ ေဖ႔ လက္ ကို သူ႔ လက္ ႏွစ္ ဖက္ ႏွင့္ ဖ်စ္ ညွစ္ ဆုပ္ ကိုင္ကာ တုန္ယင္ ေသာ ႏႈတ္ ခမ္း ျဖင့္ ေက်း ဇူး တင္ စကား ဆုိ သည္။

" ေက်း ဇူး တင္ ပါ တယ္ ဗ်ာ ၊ တကယ္ ကို ေက်း ဇူး ပါ ပဲ ၊ ကၽြန္ ေတာ္႔  အတြက္ ေရာ ကၽြန္ ေတာ္႔ မိ သား စု အတြက္ ပါ အဖိုး မျဖတ္ ႏိုင္ ပါဘူး ခင္ ဗ်ာ"
သည္ လို ေျပာ ရင္း သူ႔ ပါးျပင္ ေပၚ မ်က္ ရည္ တစ္ ေပါက္ လိမ္႔ ဆင္း က် သြား သည္။

အ ေဖ ႏွင့္ ကၽြန္ ေတာ္ ကား ဆီ သုိ႔ လွည္႔ ျပန္ ကာ အိမ္ သုိ႔ ပဲ ေမာင္း လာ ခဲ႔ ၾက သည္။ အဲ သည္ ည
ဆပ္ ကပ္ ပြဲ ကၽြန္ ေတာ္ တို႔ မ ၾကည္႔ ခဲ႔ ၾက ပါ။ သုိ႔ ေသာ္ အ ခ်ည္း အႏွီး ည ေတာ႔ လံုး ၀ မ ဟုတ္ ခဲ႔။

[ မူ ရင္း ။    ။ Dan Clark ၏ The Circus ] ( ေဖ ျမင့္ ဘာသာ ျပန္ သည္ )